Met je blote voeten langs het Strand















Als ik langs het strand slenter kom ik
ogen te kort, vergezichten, strandlopers die op
zoek zijn naar voedsel, schelpen, mooie ronde gladde stenen.
Oude verweerde stukken hout waar je
dan weer verschillende vormen in ziet.
Stukjes glas en alleen in wit en licht groen.

Als ik door dorpjes slenter, zie ik de verschillende details.
Oude elementen, planten die zich door niets
aan de kant laten drukken en hoe dan ook
moeten groeien. Huisjes die al eeuwen staan
en dan even mijmeren : hoe zouden die mensen
hier vroeger hebben geleefd? 

Je begrijpt, dat ik voor mijn omgeving
soms afwezig ben, maar ik zie ook
altijd zo veel.



Kram/Marion 
















Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen